بركات حضرت ولی عصر (عج)
تشرف سید بحر العلوم و ارزش گریه بر امام حسین (ع) :
سید بحر العلوم (رحمةاللهعليه) به قصد تشرف به سامرا تنها به راه افتاد . در بین راه راجع به این مسئله كهگریه بر امام حسین (ع) گناهان را میآمرزد فكر میكرد. همان وقت متوجه شد كه شخص عربی سوار بر اسب به او رسید و سلام كرد . بعد پرسید : «جناب سید درباره چه چیزی به فكر فرو رفته ای و در چه اندیشهای؟ اگر مسئله علمیاست بفرمایید شاید من هم اهل باشم؟» سیدبحرالعلوم فرمود : «در این باره فكر می كنم كه چطور می شود خدای تعالی این همه ثواب به زائرین و گریه كنندگان بر حضرت سید الشهدا (ع) میدهد . مثلاً در هر قدمی كه در راه زیارت بر می دارد ، ثواب یك حج و یك عمره در نامة عملش نوشته می شود و برای یك قطره اشك تمام گناهان صغیره و كبیرهاش آمرزیده می شود ؟» آن سوار عرب فرمود: «تعجب نكن ! من برای شما مثالی می آورم تا مشكل حل شود . سلطانی به همراه درباریان خود به شكار میرفت. در شكارگاه از همراهیانش دور افتاد و بهسختی فوقالعاده افتاد و بسیار گرسنه شد. خیمهایرا دید و وارد آن خیمه شد . در آن سیاه چادر پیرزنی را با پسرش دید . آنان در گوشه خیمه بز شیردهای داشتند و از راه مصرف شیر این بز زندگی خود را میگرداندند . وقتی سلطان وارد شد او را نشناختند ، ولی به خاطر پذیرایی از مهمان آن بز را سر بریده و كباب كردند، زیرا چیز دیگری برای پذیرایی نداشتند . سلطان شب را همان جا خوابید و روز بعد از ایشان جدا شد و به هر طوری كه بود خود را به درباریان رسانید و جریان را برای اطرافیان نقل كرد . در نهایت از ایشان سوال كرد : اگر بخواهم پاداش میهمان نوازی پیرزن و فرزندش را داده باشم ، چه عملی باید انجام بدهم ؟ یكی از حضار گفت : به او صد گوسفند بدهید . دیگری كه از وزرا بود گفت : صد گوسفند و صد اشرفی بدهيد . یكی ديگر گفت : فلان مزرعه را به ایشان بدهید . سلطان گفت : هر چه بدهم كم است. زیرا اگر سلطنت و تاج و تختم را هم بدهم آن وقت مقابله به مثل كرده ام . چون آنها هر چه را كه داشتند به من دادند . من هم باید هر چه را كه دارم به ایشان بدهم تا سر به سر شود .
بعد سوار عرب به سید فرمود : حالا جناب بحر العلوم ، حضرت سیدالشهدا (ع) هر چه از مال و منال و اهل و عیال و پسر و برادر و دختر و خواهر و سر و پیكر داشت همه را در راه خدا داد، پس اگر خداوند به زائرین و گریهكنندگان آن همه اجر و ثواب بدهد ، نباید تعجب نمود . چون خدا كه خدایی اش را نمیتواند به سید الشهدا (ع) بدهد پس هر كاری كه می تواند انجام می دهد . یعنی با صرف نظر از مقامات عالی خودش به زوار و گریه كنندگان آن حضرت درجاتی عنایت میكند . در عین حال اینها را جزای كامل برای فداكاری آن حضرت نمی داند . چون شخص عرب این مطالب را فرمود ، از نظر سید بحر العلوم غایب شد . 1
1- بركات حضرت ولی عصر (عج) ، ص 136